Acabando o ano 2.011, as autoridades cubanas informaron sobre un estudo xeolóxico relativo ás probables reservas enerxéticas de Cuba na súa Zona Económica Exclusiva no Caribe. Estas serían de ao redor de 4.600 millóns de barrís de petróleo, 10 billóns de pés cúbicos de gas natural e 900 millóns de barrís de gas natural líquido.
Con todo, especialistas cubanos afirman que, na realidade, puidese haber cinco veces máis.
O achado de importantes reservas de petróleo e gas poden cambiar totalmente o escenario cubano. As consecuencias favorables para Cuba empezaríanse a sentir desde ese momento e poderían ser de gran alcance para o futuro do país, a pesar do inhumano bloqueo Imperialista contra unha Illa que é exemplo de dignidade.

Se se confirma o achado, esta pode ser unha das noticias máis importantes do ano 2.012. Pero cales foron as noticias máis rechamantes do ano pasado en Cuba? Para CubaInformación as máis vistas e lidas foron as seguintes:

Top10 as noticias máis vistas e lidas

De ver se as novas iniciativas de medios de comunicación adquiren a capacidade de remover a información na Galiza e en galego. Como a do grupo promotor de SERMOS GALIZA, que anuncia a intención de botar a andar un diario dixital e un semanario en papel, substentado fundamentalmente nos subscritores e nun accionaraido amplo e plural.

Tamén  Praza Pública, que pretende a visibilidade e maiores cotas presenza do galego nos medios de Galiza.

Un medio que cubrirá, na meirande parte de contidos, o ámbito cultural denominado Dioivo, entre outros como a revista Tempos Novos na rede temposdixital.com ou unha de ex – traballadores Xornal de Galicia camiñan nese obxectivo.

De evitar que o imperialismo siga a expandirse, controlando os recursos enerxéticos, ameazando e atacando todo o que se opón á súa dominación. Grazas á mentalidade imperialista de estamos en guerra. Non hai que esquecer o que Obama dixo: …»Imos reforzar a nosa presenza na rexión Asia-Pacífico … Seguiremos investindo nas nosas asociacións e alianzas críticas, incluíndo a OTAN, que demostrou unha e outra vez (recentemente, en Libia), un efecto multiplicador de forzas. Estaremos vixiantes, particularmente en Oriente Medio. Nos próximos dez anos, o crecemento do orzamento de defensa será lento, pero a realidade é esta:. continúan medrando porque temos responsabilidades globais que esixen o noso liderado. En realidade, o orzamento da defensa será maior do que era ao final do goberno de Bush.

De impedir que a oligarquía  elimine os dereitos da maioría social e frustre as nosas aspiracións a unha vida digna. Os poderosos están apoiados por un goberno que non dubida  en aprobar un duro plan de recortes sociais, mentres abre unha  liña de axuda ás Entidades financeiras por nada menos que 100.000 millóns de euro.É rechamante o desemprego segue a subir ininterrompidamente, mentres que as grandes empresas privadas aumentan os seus beneficios en varios millóns de euros.Cando o 80% do peso do aumento do imposto sobre a renda persoal recae sobre os pensionistas e os traballadores. Os Técnicos do Ministerio de Facenda (GESTHA) din que elevar o imposto sobre as sociedades nun 5%, 30% a 35% – para as grandes empresas (aquelas cun volume de negocio de máis de 45 millóns de euros e cuxos beneficios exceden de 1.000.000 €) recaudaría case tanto como todas as medidas anunciadas polo goberno de Rajoy xuntas: Cerca de 14 mil millóns de euros.Aínda máis: Con só dez puntos para reducir a economía «mergullada» en España, o goberno podería recadar cada ano máis de 38,5 mil millóns adicionais, máis do dobre dos 16,5 mil millóns que quería aforrar o novo goberno en 2012.

Paremos a Guerra:

 Paremos unha nova  agresión imperialista para repartirse o botín despois da invasión militar!

Estou sorprendido de tanta indiferenza social (produto das infames mentiras mediáticas) diante das agresións dos cruzados, diante de tanto asasinato, diante da agresión imperialista para repartirse o botín da invasión. Esta indeferencia amosa ser un dos maiores trunfos do sistema capitalista, dos poderosos ladróns de recursos enerxéticos alleos que buscan a maior rendibilidade capitalista e asasina a escala mundial. Sabes que varios países se quedaron cos 200 mil millóns de dólares de reservas internacionais do pobo libio, depositados nos bancos europeos e de Estados Unidos ao conxelar os bens libios? E que os cruzados contra Libia asasinan apuntando contra múltiples obxectivos, como sistemas de comunicación, baixo o argumento de «protexer a civís». Dese xeito, zonas residenciais foron atacadas con mísiles que deixaron cuantiosos danos e vítimas civiles. Non pasa nada, se o importante é o petróleo e o gas! O resto son danos colaterais…
  Que vemos nisto?
    Europa e EE.UU. colonizando Áfica de novo:
Orientando a conduta social a escala masiva a través dos medios de manipulación informativa, controlados polo sistema capitalista, os ataques contra Libia autorizados polos poderosos países que controlan a ONU buscaron o mesmo obxectivo colonizador que en iraq. Controlar o poder político e os enormes recursos enerxéticos. Asasinar non é problema se o fai occidente…

Pero, por fin (xa me tardaba!!!) comezan a declaracións de rexeitamento das agresións imperialistas. Nese senso, BNG denunciou o dobre raseiro empregado polos estados atacantes que interveñen militarmente sobre Libia alegando a represión da súa poboación civil, ao tempo que outros estados en conflito están a reprimir cruelmente as mobilizacións das súas poboacións co silencio e cumpricidade da comunidade internacional

 Cal puido ser o motivo da guerra?:

 Aporrea publica que Gaddafi quixo nacionalizar petroleiras de EEUU, Reino Unido, Canadá, Alemaña, Noruega, España e Italia.

O 25 de xaneiro de 2009, Muammar Ao Gaddafi anunciou que o seu país estaba estudando a nacionalización de empresas estranxeiras debido á baixada dos prezos do petróleo.

“Os países exportadores de petróleo deberían optar pola nacionalización debido á rápida caída dos prezos do cru. Hai que pór o tema sobre a mesa e discutilo seriamente”, afirmou Gaddafi.

“O petróleo debería ser propiedade do Estado neste momento, así poderiamos controlar mellor os prezos mediante o incremento ou a diminución na produción”, dixo o líder libio.

Estas declaracións preocuparon ás principais empresas estranxeiras que operan en Libia: a anglo-holandesa Shell, a británica British Petroleum, as estadounidenses ExxonMobil, Hess Corp, Marathon Oil, Occidental Petroleum e ConocoPhillips, a española Repsol, a alemá Wintershall, a austríaca OMV, a norueguesa Statoil, a italiana Eni e a canadense Petro Canadá.

Concentracións na Galiza en contra a guerra :

 Lugo: Praza de Armañá (diante da Subdelagación do Goberno), ás 20:30 horas.

Santiago: Praza de Cervantes, ás 2030 horas.

Ourense: Subdelegación do Goberno de Ourense, ás 20:30 horas.

Foz: Praza do Concello, ás 20:30 horas.

 Pontevedra: Praza da Peregrina, ás 20:30 horas.

A Coruña: no Obelisco, ás 20:30 horas

Vigo: diate do Museo Marco (Rúa do Príncipe), ás 19:30 horas.

 Ferrol: Praza de Armas, ás 19 horas.

A actitude anti- imperialista de Hugo Chávez Frías, o presidente de Venezuela, fixo que recibira ataques  tanto da dereita e do liberalismo en todos os seus chanzos, como dunha esquerda de salón europea carcomida polo sistema, por non encasillarse o  movemento bolivariano nun formato político “domesticado”. Mais, nun momento no que os movementos da esquerda estaban en decadencia e baixa moral foi capaz de mobilizar conciencias no espazo político de sudamérica para expandirse ao resto do planeta.
O seu desafío ao Imperio tivo a punto de facerlle perder a vida en varias ocasións, para ser  atacado mediaticamente  e de xeito coordinado polos mercenarios da (in)comunicación de maior influencia.

Chávez  criticou con firmeza abusos dos EE.UU. en Iraq e tachou ao presidente estadounidense de criminal de guerra considerando, con toda razón, que debería ser xulgado na Corte Internacional de Xustiza. Na propia Asemblea Xeral de Nacións Unidas afirmou que Estados Unidos era un «Estado terrorista», mentres o resto de presidentes da moderada Europa encollían nos seus asentos.
Con Bush e os seus colonizados en contra, sobreviviu a un golpe de estado, no ano 2.002, realizado por unha oligarquía que contaba cun apoio militar e mediático poderoso . E a finais de decembro de 2.009, xa con Obama cabalgando a lombos do Imperio, a revista estadounidense Newsweek augurou o derrocamento de Hugo Chávez por parte de militares do exército venezolano. Isto, á velocidade do son percorreu o mundo, seguindo un guión similar ao golpe de estado do 2.002.
.

Todo indica que o Imperialismo perfeccionou  a estratexia   deseñado polos golpistas para sacar do poder a outro presidente democrático en américa do Sur, o máis importante na súa campaña de Xaque ao Rei. Encontraron en Obama a cara perfecta do imperio. Quen mellor pode presentar unha imaxe simpática dun EE.UU  decrépito de moral polos oito anos de Bush-Cheney e as súas guerras sen fin?

Anuncio electoral do BNG das Eleccións ao Parlamento Europeo  do BNG

«Estamos aquí polos pobres…xuntos fixemos historia…e dese xeito recuperar esa dignidade   para que non volvan a caer nas trampas dos demagogos, dos poderosos de sempre…Até a vitoria sempre Ecuador da alma» dicía Rafael Correa agradecendo o apoio das maiorías sociais  que o levaron  de novo  ao goberno.

A Revolución Social, Cidadá ou Bolivariana que rega de xustiza social Sudamérica florece de novo en Ecuador . O trunfo da Revolución Cidadá implica a continuidade do proxecto de transformación social nese país, que impulsou o presidente, Rafael Correa, e representa alí un feito inédito, tras alcanzar a maioría dos votos na primeira volta dos comicios neste pasado domingo.

 Os primeiros resultados a boca de urna outórganlle  máis do 54% dos votos escrutados. O pobo ecuatoriano, recoñece nel un líder que non vacila en defender os intereses colectivos da sociedade, e non cede fronte ás fortes presións e chantaxes da oligarquía.

En rolda de prensa ofrecida logo dos primeiros resultados extraoficiais, Rafael Correa  reiterou que a loita é por lograr unha sociedade igualitaria que se estivo consolidando con tan só dous anos de compromiso social. Afirmou que nesta nova etapa que se iniciará no país logo das eleccións xerais, loitará e enfrontará ao poder corrupto da prensa que apoia á oligarquía: “Como de costume, derrotamos non só aos rivais senón a unha prensa comprometida con sectores políticos e económicos do país. Xa basta de que estes señores  se crean por encima do ben e do mal para inventarse supostos ataques á liberdade de expresión”.

“Estamos aquí polos pobres. A nosa opción preferente é polos máis pobres e os nosos compromiso é erradicar a miseria e deixar o país máis xusto e máis equitativo”

Así mesmo, destacou que o principal compromiso deste novo período presidencial é cambiar o máis rápido posible a historia do país e ofrecer plenas garantías de educación, vivenda, emprego, saúde e mellorar os niveis de vida das cidadás e cidadáns ecuatorianos.

Aquí podes ver a súa intervención nunha improvisada rolda de prensa