Estados Unidos expresou a súa disposición a acoller aos chamados “presos políticos cubanos” liberados despois da  intervención diplomática  do goberno español e da Igrexa católica cubana.
A secretaria de Estado de Estados Unidos, Hillary Clinton, telefonou ao ministro de Relacións Exteriores español, Miguel Angel Moratinos -que tomou parte nas conversacións entre autoridades eclesiásticas e o goberno revolucionario cubano-, para agradecerlle os seus esforzos e ofrecer o apoio do seu país.
Clinton expresou a disposición de Estados Unidos a acoller a aqueles presos cubanos que sexan excarcerados grazas a esta mediación.
A maioría dos presos políticos que foran liberados previamente deixaron Cuba e marcháronse a vivir a Estados Unidos ou ao estado español.
Mais, estes disidentes políticos son realmente  presos de conciencia ou mercenarios a conciencia?

Read the rest of this entry »

O ex presidente cubano Fidel Castro concedeu na Habana unha entrevista a catro xornalistas venezolanos que se emitiu este pasado luns.

O líder cubano conversou cos xornalistas Vanessa Davis, Andrés Izarra, Walter Martínez e Mario Silva sobre varios temas, entre eles da posibilidade dunha guerra entre Estados Unidos e Irán, o perigo dun conflito nuclear ou o rol das grandes potencias.

Parafraseando o manifesto dos intelectuais antiimperialistas contra a barbarie, podemos observar como continúa a desmedida agresión imperialista (con forte apoio mediático dos colonizados medios de incomunicación europeos) co obxectivo de consolidar, aínda máis e a calquera prezo, a hexemonía estadounidense, fortalecendo a Israel e debilitando aos países árabes e islámicos que puidesen representar certo contrapoder para o sionismo asasino.

Todos sabemos que Irán está no punto de mira dos invasores exércitos estadounidense e israelí, a pesar de que  é un país que ten as súas actividades nucleares sempre vixiadas pola AIEA. Até están as súas cámaras dentro de todas as instalacións e acendidas as 24 horas, todo o ano.

Son os poderes mediáticos das cadeas sionistas, e os seus lacaios colonizados, quen estiveron vendendo ao mundo unha mala imaxe dese país. En cambio, o réxime sionista produce bombas atómicas, non permite as inspeccións da AIEA e tampouco é asinante do Tratado de Non Proliferación de Armas Nucleares. Moi pola contra é Irán, que si é asinante de todos eses tratados e en máis de 200 anos non atacou a ninguén.

Mentres, o réxime sionista israelí atacou aos países veciños, roubou os seus territorios, asasinou a civís inocentes e ameaza con usar as súas armas atómicas nunha calculada política de exterminio,  pero isto nunca foi rexeitado polos EE.UU nin polos países da UE. Que curiosa hipocrisía!

Explica de xeito moi sinxelo  a actual situación  o Embaixador da República Islámica de Irán en Venezuela, Dr. Abdolreza Mesri. nesta entrevista

 ilustración de Paco Arnau en Rebelión

A peor catástrofe sucedida en Haití nos dous últimos séculos, segundo o primeiro ministro hatiano, Jean-Max Bellerive, matou polo menos a 220.000 persoas e deixou a 300.000 persoas feridas e a 1,5 millóns sen fogar.

Cando a axuda internacional comezou a chegar os medios de (in)comunicación ignoraron as importantes diferenzas na natureza da asistencia médica prestada polos distintos países. O primeiro en chegar á arrasada Haití foi un avión venezolano con axuda material, o seguinte, trinta minutos máis tarde, un avión cubano con axuda de emerxencia (os medios de (in)comunicación silenciaron esta información).

 Emily J. Kirk y John M. Kirk, nun artigo publicado en Rebelión escriben sobre un dos segredos mellor gardados do mundo con respecto á axuda sanitaria que recibiu a poboación haitiana. Sirva esta comparativa como exemplo:

En días  pasados puidemos ver a través da páxina da Cutareira un vídeo no que se amosa como as forzas de ocupación inglesas, que masacran á poboación civil, “democratizan ” aos nenos en Iraq.

Hoxe subo un vídeo que amosa o asasinato dun grupo de iraquís, entre eles un fotógrafo e un axudante da axencia Reuters. O ataque realizouse desde un helicóptero militar dos invasores estadounidenses.

Isto ocorreu hai 3 anos, pero foi hoxe, luns, cando as imaxes se difundiron a través da organización Wikileaks, unha ONG que filtra documentos a través da súa web. Segundo Wikileaks, as imaxes foron entregadas por “fontes militares”.

O fotógrafo de Reuters Namir Noor-Eldeen e o seu condutor, Saeed Chmagh morreron nese ataque, xunto a outros civís, pero o exército estadounidense sempre dixo que responderan a un ataque “contra unha forza hostil”. Os invasores dixeran que os xornalistas faleceran durante un enfrontamento dos seus helicópteros con tropas insurxentes. “Non hai dúbida de que as forzas da coalición estaban claramente no medio de operacións de combate contra unha forza hostil“, afirmara un portavoz militar do exército de EE.UU.

As imaxes expresan o horror que sufre a poboación dese país ou de calquera estado invadido polo exército imperialista estadounidense:

  Podes observar como seguen coa cámara do helicóptero ás persoas paseando pola rúa, despois ordénanlle a un soldado: “Avísame cando os teñas e dispara”. Ao pouco son asasinados a tiros no medio do po que producen as balas rebotadas no chan. Máis tarde os militares fan o mesmo contra os ocupantes dun “monovolume” que se achega a recoller ao único sobrevivente, identificado no vídeo como o traballador de Reuters Saeed Chmagh. Read the rest of this entry »