O pleno- espectáculo do Parlamento Europeo aprobou onte, quintafeira, unha resolución non vinculante na que amosan a súa “fonda preocupación” pola  “deriva autoritaria” que a maioría dos eurodeputados da dereita (en todas as súas formas políticas) consideran que emprendeu o presidente, Hugo Chávez. Nesa iniciativa conservadora instaron a restituír as licenzas dos medios que o goberno da República Bolivariana de Venezuela inhabilitou o pasado mes de xaneiro por estar fóra da normativa aprobada por Conatel. Trátase da cuarta vez que se pronuncia a Eurocámara para condenar as “violacións das liberdades fundamentais”  en Venezuela.

O embaixador venezolano en Bruxelas, Antonio García, afirmou que se o Parlamento Europeo tivese unha “verdadeira preocupación” polas supostas violacións dos dereitos humanos en Venezuela “votaría polo menos a metade dos preto de 600 eurodiputados” que participaron no proceso.

Nunha entrevista para a axencia cubana Prensa Latina, o diplomático cualificou a votación como “unha groseira manipulación para converter o tema administrativo da emisora RCTV Internacional nun caso   político, cando precisamente o luns RCTV Internacional presentou a documentación esixida pola administración …Venezuela repudia que a dereita e a extrema dereita utilicen o procedemento do voto de urxencia contra a orde constitucional e a democracia en Venezuela”. Read the rest of this entry »

Aproveito que hoxe abrirán os colexios electorais para celebrar a segunda volta dunha das máis interesantes

O líder do Partido das Rexións, Vítor Yanukóvich, e a actual primeira ministra Yulia Timoshenko

 eleccións presidenciais ucraínas (entre o líder do Partido das Rexións, Vítor Yanukóvich, e a actual primeira ministra Yulia Timoshenko) para subir un artigo (despois de recompilar suficiente información) sobre un posíbel xiro polítivo no país ex – soviético, como resultado das eleccións deste 7 de febreiro.

Tanto Yanukóvich como Timoshenko aproveitaron até o último día de traballo. Antonte, á tardiña, no centro de Kiev foi presentado na Praza de Mihailovsk un concerto de gala de apoio ao líder do Partido das Rexións, coa participación de famosos intérpretes ucraínos. Mentres que na praza veciña, de Santa Sofía, tivo lugar a actividade denominada “Pregaria por Ucraína”, coa participación de Timoshenko, e a presenza de prelados de igrexas cristiás.
En contra dos rumores que circulaban sobre as provocacións que se fraguaban, as actividades de fin de campaña transcorreron sen excesos. A pouco da medianoite, os candidatos á presidencia lanzaron un último chamado á cidadanía pola televisión. Cada un expresou a súa seguridade máis absoluta na vitoria, e esa mesma noite as cuadrillas municipais retiraron das rúas toda a propaganda electoral, entre panos, pancartas e outros para que os electores poidan, sen presións algunhas, reflexionar e determinar a súa opción.  

Lembremos que na primeira volta electoral, Yanukóvich acumulou o 35,32% dos votos, e Timoshenko, o 25,05%. E, aínda que ninguén se atreve a aventurar resultados, diversos comentaristas políticos falan desde  5,10 ou máis puntos de vantaxe de Yanukóvich, até un posible empate técnico entre ambos os dous contendentes. Esta última posibilidade complicaría a formación de goberno. Yanukóvich xa gañou outras eleccións, pero un acordo entre os partidos de Yulia Timoshenko e Vítor Yúschenko arrebatoulle a posibilidade de alcanzar o poder.

O actual presidente, Vítor Yúschenko, un dos dereitistas líderes da, financiada polo Imperio, revolución laranxa – xunto a Yulia Timoshenko – non conseguiu revalidar o mandato, ao obter menos do 6% dos votos na primeira rolda das eleccións presidenciais, o pasado 17 de xaneiro. Con Yuschenko, a débeda estatal chegou a 37.750 millóns de dólares a finais de 2009, ou un 60% maior que un ano antes.

Read the rest of this entry »

A Guerra do Coltán

Polo menos, sería desexable que o XIV cumio da Unión Africana (UA) que se inaugurou o domingo  en Adis Abeba (capital de Etiopía) para discutir o desenvolvemento das tecnoloxías da información e comunicacións (TIC) no continente, entre outros temas, fose tratado dignamente polos medios de comunicación. Os medios de comunicación occidentais non fan máis que reproducir prexuízos, estereotipos previamente construídos por motivos económicos, políticos e ideolóxicos. Esa imaxe non naceu hoxe, comezou hai séculos para lexitimar a trata de escravos. Read the rest of this entry »

Unha expresa manifestación do contraataque imperial sobre América Latina e o Caribe corresponde a unha triangulación fatal que se xesta,  nunha estratexia diabólica, en Colombia coa instalación das 7 bases estadounidenses; en Honduras coa consumación do golpe de estado contra o presidente constitucional, Mel Zelaya, a pesar da resistencia heroica da poboación; e en Haití coa ocupación militar do seu territorio por parte do exército estadounidense, aproveitando o enorme terremoto.

Obxectivo: recuperar canto antes o patio traseiro.

Por outro parte, están tentando repetir, como no ano 2.002,  o golpe de estado en Venezuela. Aínda que saben da dificultade do fin desexado, agardan que, creando violencia na rúa, se incremente o descontento social, aumente a sensación de medo e iso repercuta nas eleccións á asemblea Nacional con perda de votos para os partidos que apoian ao goberno bolivariano de Venezuela. Os falsimedia participan no golpe mediático, tanto en Venezuela como no resto do planeta, para desgastar o liderado de Hugo Chávez até a a data de celebración das eleccións ao parlamento venezolano. Se conseguen ese obxectivo, o imperialismo dá un paso máis en firme, unha  das xogadas clave, na nova estratexia colonial en Indoamérica.

 É vital  que América do Sur e o Caribe  se manteñan  no proceso revolucionario e de cambio social, onde se asentan as transformacións necesarias en base aos sectores máis necesitados dos  países integrantes. O inimigo común é o neoliberalismo e  a corrupción dos que queren que o mundo sexa só duns poucos. Read the rest of this entry »

A actitude anti- imperialista de Hugo Chávez Frías, o presidente de Venezuela, fixo que recibira ataques  tanto da dereita e do liberalismo en todos os seus chanzos, como dunha esquerda de salón europea carcomida polo sistema, por non encasillarse o  movemento bolivariano nun formato político “domesticado”. Mais, nun momento no que os movementos da esquerda estaban en decadencia e baixa moral foi capaz de mobilizar conciencias no espazo político de sudamérica para expandirse ao resto do planeta.
O seu desafío ao Imperio tivo a punto de facerlle perder a vida en varias ocasións, para ser  atacado mediaticamente  e de xeito coordinado polos mercenarios da (in)comunicación de maior influencia.

Chávez  criticou con firmeza abusos dos EE.UU. en Iraq e tachou ao presidente estadounidense de criminal de guerra considerando, con toda razón, que debería ser xulgado na Corte Internacional de Xustiza. Na propia Asemblea Xeral de Nacións Unidas afirmou que Estados Unidos era un “Estado terrorista”, mentres o resto de presidentes da moderada Europa encollían nos seus asentos. Read the rest of this entry »