De ver se as novas iniciativas de medios de comunicación adquiren a capacidade de remover a información na Galiza e en galego. Como a do grupo promotor de SERMOS GALIZA, que anuncia a intención de botar a andar un diario dixital e un semanario en papel, substentado fundamentalmente nos subscritores e nun accionaraido amplo e plural.

Tamén  Praza Pública, que pretende a visibilidade e maiores cotas presenza do galego nos medios de Galiza.

Un medio que cubrirá, na meirande parte de contidos, o ámbito cultural denominado Dioivo, entre outros como a revista Tempos Novos na rede temposdixital.com ou unha de ex – traballadores Xornal de Galicia camiñan nese obxectivo.

De evitar que o imperialismo siga a expandirse, controlando os recursos enerxéticos, ameazando e atacando todo o que se opón á súa dominación. Grazas á mentalidade imperialista de estamos en guerra. Non hai que esquecer o que Obama dixo: …»Imos reforzar a nosa presenza na rexión Asia-Pacífico … Seguiremos investindo nas nosas asociacións e alianzas críticas, incluíndo a OTAN, que demostrou unha e outra vez (recentemente, en Libia), un efecto multiplicador de forzas. Estaremos vixiantes, particularmente en Oriente Medio. Nos próximos dez anos, o crecemento do orzamento de defensa será lento, pero a realidade é esta:. continúan medrando porque temos responsabilidades globais que esixen o noso liderado. En realidade, o orzamento da defensa será maior do que era ao final do goberno de Bush.

De impedir que a oligarquía  elimine os dereitos da maioría social e frustre as nosas aspiracións a unha vida digna. Os poderosos están apoiados por un goberno que non dubida  en aprobar un duro plan de recortes sociais, mentres abre unha  liña de axuda ás Entidades financeiras por nada menos que 100.000 millóns de euro.É rechamante o desemprego segue a subir ininterrompidamente, mentres que as grandes empresas privadas aumentan os seus beneficios en varios millóns de euros.Cando o 80% do peso do aumento do imposto sobre a renda persoal recae sobre os pensionistas e os traballadores. Os Técnicos do Ministerio de Facenda (GESTHA) din que elevar o imposto sobre as sociedades nun 5%, 30% a 35% – para as grandes empresas (aquelas cun volume de negocio de máis de 45 millóns de euros e cuxos beneficios exceden de 1.000.000 €) recaudaría case tanto como todas as medidas anunciadas polo goberno de Rajoy xuntas: Cerca de 14 mil millóns de euros.Aínda máis: Con só dez puntos para reducir a economía «mergullada» en España, o goberno podería recadar cada ano máis de 38,5 mil millóns adicionais, máis do dobre dos 16,5 mil millóns que quería aforrar o novo goberno en 2012.

2.- Por ser a resposta necesaria contra unha situación de dependencia económica, opresión cultural e política de Galiza.

3.- Pola súa defensa da cultura e do idioma propio de Galiza.

4.- Por fomentar a industria cultural galega.

5.- Por ser unha organización política que posibilita a transformación e benestar da sociedade.

6.- Por desenvolver un programa para a gran maioría da sociedade galega, facendo propostas que amosan lealdade á defensa de Galiza.

7.- Por propugnar un modelo social que promova un desenvolvemento socioeconómico contrario á dependencia e a prol do benestar de todo o pobo.

8.- Por requirir o reforzo do autogoberno como vía para adoptar as solucións máis acaídas a cada pobo, como antídoto a unha globalización económica xerarquizante e discriminatoria. Dese xeito, o BNG manifesta a importancia de avanzar no autogoberno de Galiza, e con iso no deseño de políticas propias no ámbito social e económico, pois só dese xeito se pode controlar e coordinar democraticamente a economía desde as nosas institucións e a través de políticas propias.

9.- Por aclarar que a crise económica que estamos a padecer ten a súa orixe na aplicación das doutrinas económicas neoliberais que construíron unha economía dominada polo capital financeiro, guiada por criterios de investimento de carácter predominantemente especulativo, cada vez máis desconectada da economía real e das necesidades reais dos pobos e das persoas.

10.- Porque afirma que para criar emprego en Galiza é imprescindíbel apoiar os sectores produtivos, dando solucións, por exemplo, á crise do naval, ao sector lácteo ou gandeiro; facer unha reforma fiscal xusta e progresiva, impulsando a función de redistribución da renda e riqueza como instrumento activo na corrección das desigualdades sociais ; xunto á necesidade de criar unha banca pública que garanta o crédito á pequena e mediana empresa.

11.- Por fomentar a participación pública nos proxectos de aproveitamento eólico e criticarlle ao PP que, con decisións como a paralización do concurso eólico, ten convertido a Xunta de Galiza nunha máquina de producir paradas e parados.

12.- Por solicitar reformas estruturais no marco europeo a favor do sector pesqueiro galego.

13.- Por estar en contra da modificación do artigo 135 da Constitución española, impulsada polo PSOE-PP, con présa e sen sometela a referendo, como exemplo do modelo económico, social e político neoliberal que sustenta á Unión Europea, o que provoca graves desigualdades sociais dentro de cada estado e afonda as diferenzas económicas entre eles en contra dos intereses da cidadanía.

14.- Por manifestar rotundamente a súa oposición ao recorte do gasto público, as reformas laborais involutivas, a eliminación de protección social, a total inacción para impulsar a economía produtiva.

15.- Por pretender modificar o réxime das relacións laborais, retomando unha regulación máis equitativa co fin de asegurar a estabilidade no emprego e o establecemento claro de límites á flexibilidade na contratación temporal e a tempo parcial.

16.- Pola súa esixencia de garantir e reforzar o sistema público de pensións, e insistir na vixencia do sistema de repartición interxeracional.

17.- Por querer reducir o gasto en atencións protocolarias, parque móbil, gastos de desprazamento, publicidade institucional en todas as administracións, empresas e entes públicos, altos órganos consultivos, así como a Casa Real.

18.- Por impulsar, tanto a nivel institucional como social, unha defensa activa das caixas galegas, das competencias de Galiza no sector financeiro, e da canalización do aforro galego a través de institucións financeiras propias cunha clara compoñente social .

19.-Por defender uns servizos fundamentais como o ensino público de calidade, gratuíto e en galego e estar en contra da aplicación das políticas extremistas liberais de redución de gasto ou desvío de fondos públicos cara centros privados.

20.- Por demandar o afianzamento do modelo sanitario público onde a protección da saúde debe ser considerada un dereito fundamental que as administracións e poderes públicos deben garantir.

21.- Por procurar o afortalamento dos servizos públicos sociais como medida para corrixir as desigualdades sociais, crecentes nesta época de crise. Entendendo o BNG que a política de servizos sociais debe estar baseada nos principios de universalidade, igualdade de oportunidades, non discriminación, normalización social, cohesión e reequilibrio territorial, diálogo institucional e suficiencia financeira.

22.- Por impulsar a vivenda de protección oficial así como o impulso á rehabilitación e á eficiencia enerxética dos edificios.

23.- Por esixir a execución de infraestruturas estratéxicas para o desenvolvemento de Galiza.

24.-Por promover a solidariedade, o antiimperialismo, a paz e desarme no concerto internacional.

25.- Por reafirmar a súa aposta pola soberanía dos pobos e por unhas relacións internacionais baseadas na xustiza e na igualdade que primen a resolución pacífica dos conflictos e non a través de intervencións militares que responden á defensa de intereses económicos e xeoestratéxicos imperialistas.

Paremos a Guerra:

 Paremos unha nova  agresión imperialista para repartirse o botín despois da invasión militar!

Estou sorprendido de tanta indiferenza social (produto das infames mentiras mediáticas) diante das agresións dos cruzados, diante de tanto asasinato, diante da agresión imperialista para repartirse o botín da invasión. Esta indeferencia amosa ser un dos maiores trunfos do sistema capitalista, dos poderosos ladróns de recursos enerxéticos alleos que buscan a maior rendibilidade capitalista e asasina a escala mundial. Sabes que varios países se quedaron cos 200 mil millóns de dólares de reservas internacionais do pobo libio, depositados nos bancos europeos e de Estados Unidos ao conxelar os bens libios? E que os cruzados contra Libia asasinan apuntando contra múltiples obxectivos, como sistemas de comunicación, baixo o argumento de «protexer a civís». Dese xeito, zonas residenciais foron atacadas con mísiles que deixaron cuantiosos danos e vítimas civiles. Non pasa nada, se o importante é o petróleo e o gas! O resto son danos colaterais…
  Que vemos nisto?
    Europa e EE.UU. colonizando Áfica de novo:
Orientando a conduta social a escala masiva a través dos medios de manipulación informativa, controlados polo sistema capitalista, os ataques contra Libia autorizados polos poderosos países que controlan a ONU buscaron o mesmo obxectivo colonizador que en iraq. Controlar o poder político e os enormes recursos enerxéticos. Asasinar non é problema se o fai occidente…

Pero, por fin (xa me tardaba!!!) comezan a declaracións de rexeitamento das agresións imperialistas. Nese senso, BNG denunciou o dobre raseiro empregado polos estados atacantes que interveñen militarmente sobre Libia alegando a represión da súa poboación civil, ao tempo que outros estados en conflito están a reprimir cruelmente as mobilizacións das súas poboacións co silencio e cumpricidade da comunidade internacional

 Cal puido ser o motivo da guerra?:

 Aporrea publica que Gaddafi quixo nacionalizar petroleiras de EEUU, Reino Unido, Canadá, Alemaña, Noruega, España e Italia.

O 25 de xaneiro de 2009, Muammar Ao Gaddafi anunciou que o seu país estaba estudando a nacionalización de empresas estranxeiras debido á baixada dos prezos do petróleo.

“Os países exportadores de petróleo deberían optar pola nacionalización debido á rápida caída dos prezos do cru. Hai que pór o tema sobre a mesa e discutilo seriamente”, afirmou Gaddafi.

“O petróleo debería ser propiedade do Estado neste momento, así poderiamos controlar mellor os prezos mediante o incremento ou a diminución na produción”, dixo o líder libio.

Estas declaracións preocuparon ás principais empresas estranxeiras que operan en Libia: a anglo-holandesa Shell, a británica British Petroleum, as estadounidenses ExxonMobil, Hess Corp, Marathon Oil, Occidental Petroleum e ConocoPhillips, a española Repsol, a alemá Wintershall, a austríaca OMV, a norueguesa Statoil, a italiana Eni e a canadense Petro Canadá.

Concentracións na Galiza en contra a guerra :

 Lugo: Praza de Armañá (diante da Subdelagación do Goberno), ás 20:30 horas.

Santiago: Praza de Cervantes, ás 2030 horas.

Ourense: Subdelegación do Goberno de Ourense, ás 20:30 horas.

Foz: Praza do Concello, ás 20:30 horas.

 Pontevedra: Praza da Peregrina, ás 20:30 horas.

A Coruña: no Obelisco, ás 20:30 horas

Vigo: diate do Museo Marco (Rúa do Príncipe), ás 19:30 horas.

 Ferrol: Praza de Armas, ás 19 horas.

 Unha análise publicada na web da CIG amosa un novo episodio de deliberada distorsión da realidade, da manipulación, para invisibilizar ao sindicato nacionalista e cualificar de fracaso convocatoria de folga xeral .

Esa análise transmítenos como á práctica unanimidade dos medios de comunicación fan de altofalantes das políticas conservadores e liberais que asolagan Europa e inxéctannos o veleno informativo sobre a suposta  insustentabilidade do estado do benestar. Dese xeito pretenden   que asumamos como necesarios e xustos os recortes sociais que nos oprime, aínda máis, á maioría social; para incrementar o beneficio do sistema financeiro, do mercado, dos de sempre, da elite económica, da oligarquía.

Soe cualificarse como folga á deliberada e coordenada interrupción da actividade laboral por parte dos traballadores para presionar aos seus empleadores privados ou públicos co fin de alcanzar determinadas reivindicacións. Mais esta foi algo distinta e arriscada, tiña máis calado, pois nunca desde o goberno se realizaran uns ataques tan fortes, sen precedentes, contra o benestar social da poboación en xeral, aprobando medidas que atentan contra o conxunto  da cidadanía, e con CC.OO. e UGT – negociado os recortes co actual goberno liberal- limitando os dereitos a unha  clase traballadora que din defender.

O secretario xeral da CIG fixera con anterioridade, un chamamento á cidadanía galega a defender na rúa os seus dereitos sociais e laborais fronte á maior ofensiva do sistema capitalista en 60 anos. Explicara Suso Seixo que o único xeito de facelo é coa confrontación social a través da mobilización. A Confederación Intersindical Galega tamén tiña convocadas en toda Galiza, coincidindo coa xornada de folga xeral, manifestacións e concentracións nas cidades e vilas do noso país.
Cando, hoxe pola mañá, nos achegábamos á praza de Vigo, na Coruña, para participar na manifestación amosábamos a nosa preocupación por se habería máis policía que manifestantes. Policía había moita, sen dúbida, pero a xornada de folga xeral foi un éxito indubidable e incuestionable, a pesares do previo silencio informativo dos medios de (in)comunicación e a presión da policía española. Está claro cal é papel encomendado cada un, aos sindicatos estatais, aos medios e tamén á policía. Esta  é a defensa do neoliberalismo contra as maiorías sociais, cunha presenza policial absolutamente desproporcionada e con identificacións masivas aos membros da CIG para obstaculizar a labor dos piquetes informativos, impedíndolles desenvolver o seu labor con normalidade. O control  chegou até as sedes do sindicato.

Dubido que estas mobilizacións obriguen a rectificar inmediatamente ao goberno na súa política económica, xa que se chegou a un acordo entre o goberno central, patronal, CC.OO. e UGT para que a idade de xubilación se retrase até os 67 anos, se recorten as pensións e ampliar os anos de cotización para acceder á totalidade da xubilación. Pero  amosa que hai vida a pesar da domesticación social emprendida ao visualizarse que a cidadanía está en contra desta reforma laboral.
Un éxito de participación e un éxito democrático que amosa un movemento social pretendendo gañar o futuro e reclamando ao Goberno un cambio de rumbo nas súas políticas neoliberais.

Por motivos similares aos sinalados polo presidente da MESA, o escritor Agustín Fernández Paz rexeitou o Premio da Cultura Galega das Letras que lle foi concedido polo xurado presidido polo conselleiro de Cultura, Roberto Varela.

 A razón semella ben clara: é o trato que a Xunta de Galiza está a ter coa lingua e a cultura galega. “Nin a actual Xunta nin o seu Presidente, responsables ante a Historia de lexislaren por vez primeira contra a nosa lingua, poden atribuírse agora o papel de benfeitores da cultura galega. Polo tanto xulgamos lexítimo non aceptar ningún premio que veña hipotecado por agresións contra a cultura”, sinálase no manifesto de Prolíngua, colectivo do que forma parte o escritor.

Ao rexeitar este premio, Fernández Paz está colaborando na marea de dignidade que está a traballar no contraataque contra esa ideoloxía que ataca continuamente ao Idioma  Galego, que participa no exterminio da nosa Cultura e alimenta o auto-odio na Sociedade Galega. Por iso é necesario, como un xeito de resposta, visualizar e premiar un pensamento crítico que explica e acompaña ás loitas sociais e culturais que se manteñen  na Galiza fronte aos intentos fascistas de reducir a nosa riqueza cultural co obxectivo de  domarnos a un único modo de ser e actuar.

Debe ser que acabo de chegar de vacacións, pero aínda non descubrín o eixo central do discurso de Feijóo neste vídeo subido en Terra e Tempo. Mais Ana Pontón Mondelo si que fixo un  estudo da xestión política do actual goberno do PP,  na Xunta de Galiza, visualizando as zonas moi pouco ocultas no discurso machista do (seica) presidente da Xunta de Galiza.

Coa ideoloxía que desprende a intervención pública, calquera pode entender porque o goberno conservador baixou de categoría as políticas de Igualdade e Benestar que o anterior bipartito puxo no primeiro plano da política galega.

A deputada do BNG, Ana Pontón, analiza a importancia que lle dá este  conservador dirixente do PP á cuestión de xénero: a cousificación das mulleres, a visión sexista que reduce ás mulleres a un mero obxecto sexual.

Será por iso que Núñez Feijóo, en calidade de presidente da Xunta de Galiza,  ao final do seu primeiro discurso do Debate do Estado de Autonomía leu o inicio de ‘Alba de Gloria’ de Alfonso Daniel Rodríguez Castelao en español.

Non é de estrañar o xeito de actuar do máximo responsábel do PP na Galiza, as políticas antigalegas que están desenvolvendo amosan o que son. Xa o réxime franquista dera ordes de minimizar a noticia do falecemento  de Castelao e de cualificar de errada a súa ideoloxía política:

 «Habiendo fallecido en Buenos Aires el político republicano y separatista gallego Alfonso Rodríguez Castelao, se advierte lo siguiente: la noticia de su muerte se dará en páginas interiores a una columna. Caso de insertar fotografía, esta no deberá ser de ningún acto político. Se elogiarán únicamente del fallecido sus características de humorista, caricaturista y literato. Se podrá destacar su personalidad política siempre y cuando se mencione que aquella fue errada, y que se espera de la misericordia de Dios el perdón de sus pecados. De su actividad literaria y artística no se hará mención alguna del libro Siempre en Galicia ni de los álbumes de dibujos de la Guerra Civil…»

Explícao moi ben Bieito Lobeira en Terra e Tempo:

Un Presidente “galego” reconvertido en asasino do legado e da obra de Castelao 60 anos após a súa morte. E todo isto, seica, no nome da liberdade e do galeguismo. Nobres e fermosos conceitos prostituidos por quen ten a obriga legal de defendelos. É o propio Castelao quen se revela e quen lle responde a este hipócrita, acomplexado, desprezábel e indigno Presidente:      

Eu non cultivei endexamais a arte pola arte. A arte para min non foi máis que un elemento, un recurso, un meio de expresión. Co lapis ou a pluma só quixen ser intérprete fiel do meu povo, das súas dores e das súa esperanzas. Debuxei sempre en galego; escribín sempre en galego; e se tirades o que hai de galego e de humano na miña obra non ficaría nada dela.

Arredor de 2.000 persoas, convocadas por Queremos Galego,  estivemos o sábado, 13 de marzo, ás portas da sede central da Xunta,  en San Caetano,  para amosar o noso rexeitamento á imposición do decreto anti – galego do PP. Un PP que mantén a brigada de demolición no goberno en posicións frontais de asalto.

Como sinalou o voceiro da plataforma, Carlos Callón, con  este decreto seremos a única comunidade autónoma do Estado, con lingua propia diferente do castelán,  na que se poñan topes para a presenza do idioma propio, se impida a súa presenza en determinadas materias e se posibilite que haxa nenas e nenos que non o escoiten na escola até cumprir os seis anos.

Mais, Carlos Callón asegurou que a presentación do decreto non sinala o fin das mobilizacións e asegurou que Queremos Galego organizará mañá,  luns 15 de marzo,  concentracións en todas as comarcas de Galiza para rexeitar a imposición do decreto. A da nosa  comarca, Bergantiños – A Costa da Morte,  será ás 20:00 h. na Praza do Concello de Carballo.

Outras localidades nas que haberá concentracións contra o decretazo que pretende acabar co galego: Santiago de Compostela, Vigo, A Coruña, Lugo, Pontevedra, Ferrol, Vilagarcía de Arousa, Noia, Foz, Carballo,  A Estrada. Á dA Pobra do Caramiñal será ás 20h30´.

Imaxes da manifestación da Coruña 

Arredor de 20.000 persoas participamos nas manifestacións organizadas pola CIG (Confederación Intersindical Galega) no Día da Clase Obreira Galega, nas sete cidades de Galiza, baixo o lema «O emprego, os salarios e as pensións deféndense loitando”

Este pasado 10 de marzo as traballadoras e traballadores mobilizámosnos pola rúas galegas en defensa do emprego, dos salarios e das pensións, ameazados hoxe como consecuencia da crise económica e das políticas neoliberais que se están a promover desde os gobernos.

Na manifestación á que asistín, a da Coruña, o Responsábel Comarcal da CIG, Paulo Carril, denunciou que as deslocalizacións están a producir un forte incremento nos despedimentos. Púxose como exemplo o caso  de SYKEs, cunhas  450 persoas para o paro, deixando reducida á mínima expresión o cadro de persoal desta empresa na cidade.

E que dixeron os medios de comunicación das manifestacións do sindicato nacionalista?

Pois nada.  Como publica a Web da CIG, xornais como La Voz de Galicia, El País ou o Xornal ocultaron ou deformaron a realidade conculcando o dereito fundamental a recibir información veraz. A CIG expresou que lamenta esa actitude e advertiu que, lonxe de acadar o seu obxectivo de silenciar ou distorsionar a realidade, o único que conseguen é que cada día se poña máis en cuestión a súa credibilidade, alén de agravar, aínda máis, a xa escasa saúde democrática deste país.

Para eses medios de información a convocatoria de manifestacións en sete cidades de Galiza careceu de interese informativo. A mesma CIG non cuestiona o dereito dos medios de comunicación a manter unha determinada liña editorial, nin a que, como empresas, defendan reformas laborais, recortes salariais ou reformas da seguridade social. O que si cuestiona é que estes medios de comunicación pretendan presentarse como plurais, obxectivos e profesionais. Estas cabeceiras atenden aos seus intereses e a CIG non está entre eles.