Días antes da avaría no servidor de internet, que produciu unha verdadeira desfeita neste blogue, falabamos dos  orzamentos para o ano 2.010 da Xunta de Galiza.

 Das declaracións dos responsábeis políticos que recollín aquí, podíase resumir que este presuposto estaba   falto de realismo, é privatizador e antisocial. Advertía o BNG de que os principais recortes dos orzamentos galegos aparecen no capítulo 4, de gasto social, que baixan un 3,4% e no capítulo 6, de investimentos reais, un 14,4% menos, mentres que as transferencias aos concellos diminúen un 7,7%.

 Denunciaba o BNG que  a diminución do investimento público, tenta compensala o Goberno de Feijóo coa privatización de infraestruturas sanitarias e de comunicación, creando unha auténtica hipoteca para a sanidade pública galega. Tamén facían fincapé no descenso dun 20% do orzamento para normalización lingüística, do 14% en cultura, ou do 22,8% en políticas de vivenda, no recorte en políticas de atención á discapacidade, na loita contra a pobreza e exclusión social, ou nas políticas activas de emprego, que baixan un 9% xustamente nun ano no que vai medrar o número de parados.

 Non me resisto a comparalo (e non pola cantidade económica, senón polo fins a que se adican as distintas partidas orzamentarias) co que aprobou o goberno bolivariano de Venezuela. Entre os obxectivos sociais, pode parecernos  rechamante que se busque garantir un proceso educativo propiamente indíxena: A Universidade Indíxena.

Desde a chegada ao poder da Revolución Bolivariana abríronse xuridicamente, por primeira vez en Venezuela, a porta a moitos procesos de corte revolucionario. Entre outros, o artigo 121 da Constitución bolivariana recoñece aos pobos indíxenas o dereito a unha educación e cultura propia. Este concepto de autonomía nace da necesidade indíxena de afirmarse culturalmente. O apoio económico para a creación da Universidade Indíxena non constitúe unha claudicación ao goberno, que é o que lles está pasando aos pobos indíxenas en moitos países.

 Dese xeito, e pesar da crise económica que golpea a gran parte dos países do mundo, o investimento social, dirixido á redución da pobreza e á mellora da calidade de vida dos venezolanos, representa 45,7% do orzamento para o exercicio fiscal 2010, cun monto total  de 159 mil 410 millóns de bolívares.

De devandito monto, 29.051 millóns Bs serán destinados ao sector Educación; Seguridade social, 19.691millóns Bs; Saúde, 13.896 millóns Bs; Desenvolvemento e participación social, 6.222 millóns Bs; Cultura e comunicación social, 1.452 millóns Bs; Vivenda, 1.371 millóns Bs; Ciencia e tecnoloxía 1.204 millóns Bs, entre outras área de interese para a poboación.

O Orzamento para o vindeiro ano non inclúe recortes en investimento social, ao contrario, mantense en niveis similares aos de anos anteriores, nos cales os prezos do petróleo mantíñanse estables ou rexistraban repuntes superiores aos 100 dólares por barril, o cal permitirá que o país continúe mellorando en canto a índice de desenvolvemento humano e distribución da riqueza.

Durante o ano en curso, este apartado contempla un investimento de preto de 47% do orzamento vixente. Hoxe, cando o mundo padece os estragos do desastre do capitalismo, Venezuela destina 45% dos seus recursos para o 2010 a atender sectores básicos da sociedade, como educación, saúde, desenvolvemento social, etc.

De feito, un estudo publicado por Latinobarómetro (encuestadora que avalía de xeito integral os países da rexión) outorgou a Venezuela o primeiro lugar en equidade social, con 36%; seguido por Uruguai e Brasil con 30% e 24%, respectivamente. A media desta variable en América Latina é de 21%.