Unha xestión absolutamente desnortada, antigalega, que leva á confusión ao pobo, con aplicación de políticas  que resultaron ser unhas verdadeiras trapalladas, sen desenvolver ningunha acción de mellora da calidade de vida das galegas e galegos e aprobación do financiamento de políticas educativas ultraconservadoras son algunhas das cartas que lle pode presentar o actual goberno da Xunta de Galiza, cando comeza o novo curso político, ao Parlamento Galego.

Foi relativamente doado, co forte apoio da plataforma mediática conservadora (con La Voz de Galicia á cabeza)  romper un xeito serio de goberno da anterior lexislatura. Agora o problema non é só saber que facer cos cachos, senón que, se non se che pasa pola cabeza volver  unilos, saber deseñar e desenvolver un programa de goberno positivo para o país. Cada vez queda máis claro, xa o dicía Fernando Blanco, que  a cidadanía galega percibe que a xeración TUCSIM do PP no goberno da Xunta  segue en campaña electoral, que non goberna,  pero paraliza as grandes accións do anterior goberno  sen poñer ningunha medida alternativa eficiente sobre a mesa. Pois queda claro que a día de hoxe o Goberno TUCSIM segue sen reaccionar.

 Señores TUCSIM, o seu presidente prometera que en 45 días o cobro das axudas para dependentes estaría arranxado. Non se fixo. E logo, xa non son necesarias?

Que pasa co crise do sector lácteo? Soluciónase co peche de granxas como dixo o actual conselleiro conservador de medio Rural? Paralizouse a creación do Grupo Lácteo Galego cando o PP derrogou o decreto eólico en contra dos intereses de toda Galiza. Para darllo aos seus amigos? Con todo o que pasou até o día de hoxe, os TUCSIM  conforman un goberno da Xunta  paralizado que só fai traballar a súa brigada de demolicións.

Así o percibe tamén portavoz nacional do BNG, Guillerme Vázquez, pois considera que a economía será o eixo central para  o nacionalismo neste novo curso político, marcado de xeito ineludíbel pola situación económica de crise e de aumento do desemprego que está a afectar á sociedade. Read the rest of this entry »

Dicía un periodista ( do que agora non me lembro do nome) que a ética xornalística basease en principios éticos firmes que lle indican o que está ben ou mal, tanto na recollida da información como na elaboración da nova que chegará aos usuarios do medio no que traballa. Da ética dependerá se o xornalista é un mercenario a soldo dos intereses económicos dos poderosos ou un profesional do sector. Pois semella que a ética, atendendo ao artigo que lin sobre La Voz de Galicia en dpaso.blogspot.com,   brilla pola súa ausencia nese medio do editor indeppendente:

“…Na cabeceira fundacional, La Voz de Galicia definíase como un xornal «político e comercial» e desde a aquela ofrecese como un mix de política e negocios. Negocio como empresa de comunicación e como axente de representación diante dos poderes públicos dos intereses dos seus socios estratéxicos. No mercado de favores e na representación diante dos poderes públicos a Corporación Voz é un dos máis eficientes e agresivos brókers. Política como información e desinformación, como factoría de lexitimación e como principal think tank conservador de Galiza…”  Ligazón ao artigo completo