A necesidade de frear un novo tardofranquismo ultraliberal na Galiza

O  anuncio do novo (aínda futuro) presidente da Xunta de Galiza de privatizar o Consorcio Galego de galiza-primeiroServizos Sociais para voltar ás políticas- negocio con empresas privadas xestionando servizos públicos,  como xa anteriormente fixeron de xeito salvaxe coas infraestruturas públicas é necesario paralas. Entendo que isto é compartido polos sectores progresistas da  sociedade galega. 

Tamén o anuncio de Núñez Feijóo de suprimir as galescolas e derrogar o Decreto do Galego no Ensino  é considerada polos diversos sectores sociais unha regresión gravísima que camiña a ser unha política de guetos, pretendendo  eliminar o galego das cidades, da ensinanza ou de calquera estamento público, confinando ao galego a unha situación de absoluta marxinalidade social. Só hai que  lembrar que esas dúas medidas foron anunciadas por Núñez Feijóo durante unha entrevista con Jiménez Losantos e Pedro J. Ramírez, o que amosa  política de submisión do PP de Galiza á dereita máis reaccionaria e fascista do estado español.

Non está demais escoitar as palabras de Suso Seixo cando  expresou a súa «preocupación» pola posibilidade de que o futuro presidente recupere políticas do Goberno de Fraga que, ao seu entender, son «responsábeis» da precariedade e temporalidade que arrastra a día de hoxe o mercado laboral galego. Un campo no que, resaltou, producíronse «avances» co bipartito.»Coas galescolas a taxa de escolarización incrementou estes anos, e a asistencia aos maiores medrou máis ca nunca.

Xa estamos coñecendo  pouco a pouco as  alternativas regresivas  que propón Feijoo para solventar a crise económica: este señoriño, ao que moitas  galegas e galegas votaron para ser  presidente de Galiza entende que para superar a crise hai que ir en contra da lingua do seu propio país, do noso país, como claro exemplo de auto-odio, e privatizar os servizos de benestar xa que, de facelo así,  a maioría social non poderá permitirse acceder a eles debido ao seu custo económico.  Camiñamos  cara un novo tardofranquismo ultraliberal se a parte máis concienciada da nosa  sociedade, mesmo á que non votou ou votou en branco, non se une co obxectivo de frear o deterioro das políticas transformadoras que o nacionalismo levaba  desenvolvendo desde o goberno da Xunta.

 

 

Deixa unha resposta