Presos de conciencia ou mercenarios a conciencia?

Estados Unidos expresou a súa disposición a acoller aos chamados “presos políticos cubanos” liberados despois da  intervención diplomática  do goberno español e da Igrexa católica cubana.
A secretaria de Estado de Estados Unidos, Hillary Clinton, telefonou ao ministro de Relacións Exteriores español, Miguel Angel Moratinos -que tomou parte nas conversacións entre autoridades eclesiásticas e o goberno revolucionario cubano-, para agradecerlle os seus esforzos e ofrecer o apoio do seu país.
Clinton expresou a disposición de Estados Unidos a acoller a aqueles presos cubanos que sexan excarcerados grazas a esta mediación.
A maioría dos presos políticos que foran liberados previamente deixaron Cuba e marcháronse a vivir a Estados Unidos ou ao estado español.
Mais, estes disidentes políticos son realmente  presos de conciencia ou mercenarios a conciencia?

Ler máis »


Fidel Castro nunha entrevista con xornalistas venezolanos

O ex presidente cubano Fidel Castro concedeu na Habana unha entrevista a catro xornalistas venezolanos que se emitiu este pasado luns.

O líder cubano conversou cos xornalistas Vanessa Davis, Andrés Izarra, Walter Martínez e Mario Silva sobre varios temas, entre eles da posibilidade dunha guerra entre Estados Unidos e Irán, o perigo dun conflito nuclear ou o rol das grandes potencias.


A ameaza sobre Irán

Parafraseando o manifesto dos intelectuais antiimperialistas contra a barbarie, podemos observar como continúa a desmedida agresión imperialista (con forte apoio mediático dos colonizados medios de incomunicación europeos) co obxectivo de consolidar, aínda máis e a calquera prezo, a hexemonía estadounidense, fortalecendo a Israel e debilitando aos países árabes e islámicos que puidesen representar certo contrapoder para o sionismo asasino.

Todos sabemos que Irán está no punto de mira dos invasores exércitos estadounidense e israelí, a pesar de que  é un país que ten as súas actividades nucleares sempre vixiadas pola AIEA. Até están as súas cámaras dentro de todas as instalacións e acendidas as 24 horas, todo o ano.

Son os poderes mediáticos das cadeas sionistas, e os seus lacaios colonizados, quen estiveron vendendo ao mundo unha mala imaxe dese país. En cambio, o réxime sionista produce bombas atómicas, non permite as inspeccións da AIEA e tampouco é asinante do Tratado de Non Proliferación de Armas Nucleares. Moi pola contra é Irán, que si é asinante de todos eses tratados e en máis de 200 anos non atacou a ninguén.

Mentres, o réxime sionista israelí atacou aos países veciños, roubou os seus territorios, asasinou a civís inocentes e ameaza con usar as súas armas atómicas nunha calculada política de exterminio,  pero isto nunca foi rexeitado polos EE.UU nin polos países da UE. Que curiosa hipocrisía!

Explica de xeito moi sinxelo  a actual situación  o Embaixador da República Islámica de Irán en Venezuela, Dr. Abdolreza Mesri. nesta entrevista


A crise do capitalismo

Mentres que a actual crise mundial volveu demostrar que as épocas de grandes conmocións económicas adoitan enriquecer aos ricos e empobrecer aos pobres, os gobernos deseñan programas de austeridade especialmente punitivos para os traballadores (deprimíndonos os salarios e os dereitos sociais).
Na presentación do compañeiro Xosé María Cotelo visualízase como os gobernos liberais e conservadores toleran a manipulación do mercado financeiro que só ha de beneficiar á elite económica, pasando o sufrimento á maioría social. Mentres que os responsables da desfeita económica foron rescatados con cartos públicos procedentes de futuros impostos, a crise impútasenos agora aos traballadores, seica por recibir uns salarios “elevados” e uns beneficios sociais considerados “excesivos” que, din, ameazarían a competitividade das economías dos países.

View more webinars from Xosé Cotelo.

Ilustrativa comparación

 ilustración de Paco Arnau en Rebelión

A peor catástrofe sucedida en Haití nos dous últimos séculos, segundo o primeiro ministro hatiano, Jean-Max Bellerive, matou polo menos a 220.000 persoas e deixou a 300.000 persoas feridas e a 1,5 millóns sen fogar.

Cando a axuda internacional comezou a chegar os medios de (in)comunicación ignoraron as importantes diferenzas na natureza da asistencia médica prestada polos distintos países. O primeiro en chegar á arrasada Haití foi un avión venezolano con axuda material, o seguinte, trinta minutos máis tarde, un avión cubano con axuda de emerxencia (os medios de (in)comunicación silenciaron esta información).

 Emily J. Kirk y John M. Kirk, nun artigo publicado en Rebelión escriben sobre un dos segredos mellor gardados do mundo con respecto á axuda sanitaria que recibiu a poboación haitiana. Sirva esta comparativa como exemplo:

Cifras comparativas do aporte sanitario en Haití a 23 de marzo de 2010  
MSF Canadá Estados Unidos  Cuba
                                                           Nº de profesionais
3.408 45 550  1.504
                                                          Nº de doentes tratados
54.000 21.000 871  227.143
                                        Nº de operacións cirúrxicas realizadas
3.700 0 843  6.499